Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2013

Inspiracją do powstania tej monografii była dyskusja podczas obchodów sto dziesiątej rocznicy kierowania hutą w Ostrowcu Świętokrzyskim (wtedy zwanym Kieleckim) przez współtwórcę nauk organizacji i zarządzania Karola Adamieckiego. Zainteresowaniem cieszyły się problemy aktualności w czasach nam współczesnych pionierskich teorii organizacji pracy. Padały pytania, o istotę tej teorii, o jej rozwój, o jej interdyscyplinarność. W końcu o pytanie, na ile i czy w ogóle inne nauki wpływają na teorię i praktykę zarządzania. To nie był przypadek, że nauka organizacji i zarządzania powstała w wyniku rozwoju przemysłu ciężkiego, głównie hutnictwa. Tak było w Stanach Zjednoczonych, w Europie, a Polska pod zaborami poprzez rozwiązania polskich naukowców wpisała się do annałów twórców tej nauki. Do najwybitniejszych przedstawicieli tej nauki należał Karol Adamiecki (1866-1933). Adamiecki w 1891 ukończył Petersburski Instytut Technologiczny, po czym pracował w Hucie Bankowej w Dąbrowie Górniczej, zajmował stanowisko dyrektora technicznego w Jakatierinoslawiu (obecnie Dniepropietrowsk), w latach 1897–1901 był dyrektorem huty w Ostrowcu Świętokrzyskim.
W tych zakładach dokonał doniosłych wynalazków w procesie walcowania oraz prowadził badania czynników oddziałujących negatywnie na organizację pracy. Adamiecki jako pierwszy zastosował metodę chronometrażu. W wyniku tych badań stwierdził, że głównym powodem strat czasu w procesie produkcji jest brak uzgodnienia poszczególnych operacji. Konsekwencją tych wniosków były sformułowane prawa:
− prawo podziału pracy i wynikająca z tego prawa reguła specjalizacji,
− prawo koncentracji, gdzie istotą jest łączenie wyspecjalizowanych stanowisk pracy w celu wspólnego działania,
− prawo harmonii.

Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2013 - okładka