Piotr Stanek, Kolektywne podejmowanie decyzji w polityce pienieznej w perspektywie historycznej i miedzynarodowej

W artykule podjęto próbę podsumowania najnowszych badań empirycznych dotyczących podejmowania decyzji przez organy kolektywne (rady polityki pieniężnej). Podstawowym celem jest identyfikacja istniejących kierunków badawczych oraz zaprezentowanie perspektyw dalszych badań w tej dziedzinie. Zastosowaną metodą badawczą jest krytyczny przegląd literatury przedmiotu. Zidentyfikowano dwa główne obszary badawcze: (1) modelowanie decyzji w polityce pieniężnej, w tym w szczególności poziomu stóp procentowych, decyzji dotyczących ich zmian i analizę oddanych głosów oraz (2) estymację determinant preferencji członków rady oraz zgłoszonych zdań odrębnych. Wskazano na konieczność pogłębienia analizy poprzez objęcie nią wielu porównywalnych rad polityki pieniężnej jednocześnie za pomocą danych panelowych oraz rozszerzenia badanych determinant preferencji o czynniki związane z doświadczeniami pozazawodowymi