Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2017, I

Rozwój zrównoważony – inkluzywna gospodarka i społeczeństwo w wymiarach regionalnym, krajowym i globalnym

Istotę zrównoważonego rozwoju stanowi dążenie do godzenia racji ekonomicznych i społecznych z ekologicznymi w długookresowym procesie rozwoju społeczno-gospodarczego. Jest on opisywany najczęściej w duchu Raportu z 1987 r. pt. „Nasza Wspólna Przyszłość” Komisji Brundtlanda (Światowa Komisja ds. Środowiska i Rozwoju ONZ). Definiuje się go jako rozwój, w którym potrzeby obecnego pokolenia powinny być zaspokajane w takim stopniu, by nie umniejszać szans przyszłych pokoleń na ich osiągniecie na tym samym poziomie. Termin ten podkreśla, iż utrzymanie poziomu wysokiej jakości życia i dobrobytu następnych generacji wymaga po pierwsze świadomego i rozważnego bieżącego gospodarowania zasobami oraz po drugie zachowania odpowiednich relacji pomiędzy wzrostem gospodarczym, dbałością o środowisko (przyrodnicze, oraz wytworzone przez człowieka) oraz jakością życia (w tym zdrowiem człowieka) . Wynika z tego, iż nie jest możliwy rozwój zrównoważony bez osiągnięcia koherencji między celami ekonomicznymi, społecznymi i środowiskowymi (ekologicznymi). Nie mniej istotnym elementem zrównoważonego rozwoju jest także osiągnięcie inkluzji społecznej, rozumianej jako uczestnictwo i czerpanie korzyści z niego przez całe społeczeństwo. E, Mączyńska znacznie szerzej definiuje inkluzywność społeczną, jako: „angażowanie wszystkich uczestników życia społeczno-gospodarczego na rzecz optymalnego wykorzystania potencjału rozwojowego i przeciwdziałająca jego marnotrawieniu” . W konsekwencji integralnym elementem zrównoważonego rozwoju stanowić powinien inkluzywny system gospodarczy, prowadzący do inkluzji społecznej .


Anna Dybała

Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2017, I - okładka