Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2016

Pojęcie ładu zintegrowanego, choć obecne w debacie publicznej i rozważaniach naukowych od co najmniej dwóch dekad, nie jest w sposób jednoznaczny i ostateczny zdefiniowane. Najczęściej oznacza ono „łączenie w jedną spójną i niesprzeczną całość ładów: społecznego, instytucjonalnego - prawnego, ekonomicznego, środowiskowego i przestrzennego”. I dalej za T. Borysem należy dodać, iż jest „benchmarkingowym wzorcem rozwoju, pozytywnym stanem finalnym rozwoju zrównoważonego, benchmarkiem dla zmian rozwojowych charakteryzujących się cechą zrównoważenia. Jednocześnie, co podkreśla T. Borys, nie można utożsamiać rozwoju zrównoważonego, który jest procesem, z ładem zintegrowanym, który jest stanem docelowym tego procesu”. Niemniej jednak pojęcie rozwoju zrównoważonego jest często, zwłaszcza w praktyce społeczno-gospodarczej, używane jako obrazujące istotę ładu zintegrowanego. Jeśli bowiem pojęcie to będziemy definiować w duchu Raportu „Nasza Wspólna Przyszłość” „Komisji Brundtlanda” (Światowa Komisja ds. Środowiska i Rozwoju przy ONZ) jako rozwój, w którym potrzeby obecnego pokolenia mogą być zaspokojone bez umniejszania szans przyszłych pokoleń na ich zaspokojenie, to trzy podstawowe elementy ładu (środowiskowy, społeczny i ekonomiczny) zostają w nim uwzględnione. Definicja ta podkreśla, iż utrzymanie poziomu dobrobytu następnych pokoleń wymaga świadomego i rozważnego gospodarowania zasobami oraz zachowania odpowiednich relacji pomiędzy wzrostem gospodarczym, dbałością o środowisko (przyrodnicze, oraz wytworzone przez człowieka) oraz jakością życia (w tym zdrowiem człowieka).

Studia i Materialy "Miscellanea Oeconomicae" 2/2016 - okładka